تاریخچه پادگان شهید زین الدین اندیمشک

مقدمه:
بچه‌هایی که در چند سال جنگ از قم راهی جبهه‌ها شدند، در مناطق گوناگونی استقرار یافتند که هر یک دنیایی از خاطرات را همراه داشت. سپنتا، دو کوهه، سدّ دز، جنگل، انرژی اتمی و شهرک بدر (پادگان شهید زین الدین اندیمشک) هر یک دنیایی از خاطرات را در ذهن بچه‌های جنگ شکوفا می‌کند.
پادگانی که قسمتهای اصلی و به یاد ماندنی آن از کمکهای مردمی و با همّت و حضور مردم، و به ویژه دانش آموزان بسیجی شهر قم از سال ۱۳۶۳ به بعد ساخته شده است. پادگانی که شاید در تاریخ جنگهای بشری به عنوان نمونهای از حضور عاشقانه و خالصانه امّت مسلمان در نبرد اسلام علیه کفر، نامش تا ابد بدرخشد. کسی نمی تواند در برگه های تاریخ، نام پادگانی را پیدا کند که با کمک و همت مردم یک شهر ساخته شده باشد؛ جز این پادگان.

تاریخچه:
اولین مقر سازمانی تیپ ۱۷ علی بن ابی طالب (ع) در سپنتای اهواز در جنب معراج شهدای جنوب بود که در کنار کارخانه نورد اهواز قرار داشت. این زمان با عملیات رمضان مقارن بود. بعد از عملیات محرم تیپ از سپنتا خارج شد. در سال ۱۳۶۰ پادگان دو کوهه توسط ارتش به سپاه تحویل داده شد و اولین یگان سپاه که به این پادگان آمد لشکر ۱۷ علی بن ابی طالب قم بود که چند ماه آنجا مستقر شد. در آن موقع نیروهای لشکر ۲۷ حضرت محمد رسول الله (ص) در انرژی اتمی آبادان بودند. با توجه به مأموریت‌های تیپ ۱۷، دوکوهه با لشکر ۲۷ حضرت رسول مبادله شد و انرژی اتمی آبادان تحویل لشکر ۱۷ شد.
لشکر ۱۷ علی بن ابی طالب که بعد از عملیات محرم از تیپ به لشکر تبدیل شده بود، فقط به بچه‌های قم و استان مرکزی داده شد و این تقریباً مقارن بود با شهادت سردار شهید مهدی زین الدین در منطقه سردشت، در سال ۱۳۶۳. مقرهایی که لشکر ۱۷ انتخاب می‌کرد براساس مأموریت‌ها بود. این لشکر تا زمان عملیات بدر در انرژی اتمی مستقر بود و بعد به دلایل مأموریتی و نظامی و مخصوصاً آسیب‌پذیری آن از نظر حمله‌های هوایی دشمن، به شهرک بدر (پادگان شهید زین الدین) در جاده اندیمشک – اهواز منتقل شد.
با انتقال لشکر به شهرک بدر و فرماندهی سردار حاج غلامرضا جعفری همان معنویت و روحیات انرژی اتمی ادامه داشت. شهرک بدر نیز از مکان‌هایی بود که شهدا به شدت به آن علاقمند بودند و بدون شک از قطعه‌های بهشتی در زمین به شمار می‌آید.
وقتی از جاده‎ آسفالته باریکی که هزار هزار خاطره را با خود دارد می‌گذری. در دو طرف جاده باریک پادگان، درختهای اکالیپتوس و کُنار را می‌بینی که سر به آسمان دارند. درخت هایی که کودکی‎شان را با نافله‎های بچه‎های جنگ گذرانده‎اند و از آب چشم پر سوزشان سیراب شده‎اند.
شهرک بدر در کیلومتر ۱۳ جاده اندیمشک – اهواز با تلاش و کمک مردم و پشتیبانی مسئولین استان قم و به صورت خودجوش و مردمی ساخته شد. این پادگان به شکل گسترده‌ای طراحی شد که با پایان جنگ به صورت نیمه کاره رها شد. در این مکان ساختمان‌هایی برای استقرار یک لشکر کامل، با تمامی امکانات پیش‌بینی شده بود، مثلاً حمام و استخر این پادگان از مکان‌هایی است که کمتر پادگانی در کشور نظیر آن را دارا می‌باشد، هم‌چنین یک کارخانه یخ و چندین حلقه چاه در آن احداث شد. البته با این‌که بعد از جنگ، کمتر رزمندگان دوران جنگ در این پادگان، حضور دارند، اما عطر معنویت حاکم بر آن هنوز به مشام می‌رسد. در حسینیه ثار الله شهرک بدر بچه‌هایی حاضر بودند که نماز شبهایی با حال و هوای عجیب می‌خواندند. هنوز که هنوز است قبور اطراف حسینیه را می‌توان در زمین این پادگان یافت. علاوه بر آن مکان‌هایی در اطراف محل استقرار نیروها برای عبادت پیش بینی شده بود و حسینیه‌های کوچکی، برای عزاداری گرداگرد واحد‌ها ساخته شده بود.
شهرک بدر انسان‌هایی را پرورش داد که عده‌ای از آن‌ها حتماً از یاران امام زمان خواهند بود.

 

معرفی بخش‌های مهم پادگان شهید زین‌الدین(شهرک بدر):

حسینیه:
؛ سوله ای بزرگ در ابعاد ۳۰ متر در ۱۰۰مترکه هنوز عطر شهیدان را در فضای خود دارد.
از دیوارهای حسینیه هنوز می‎توان صدای شهید حسین مالکی ‌نژاد را شنید. صدای اذانش و روضه های دلنشینش. تصور نوای دلنشین آهنگران و حسین فخری و غلام کویتیپور نیز دنیایی از حماسه و عرفان را در قالب شعر و نوحه به قلب‎ها انتقال می‎دهد. همان نوا و صوت دلنشینی که روح پاک بچه‎های جنگ را نوازش می‎داد.
فضای حسینیه پادگان مملو از صدای عاشقان است. شعارهای حماسی آنان هنوز در گوش جان می‎پیچد. نوای آهنگین سرشار از حماسه و شور آنها، کربلا را برای ما تداعی می‎کند. وقتی که می فهمیم فرمانده کل قوا حضرت آیت الله العظمی خامنه‎ای در دوران جنگ در این حسینیه خطبه‎ای از جنس رجزهای عاشورایی خوانده است، حس و حال دیگری پیدا می‎کنیم.

استخر:
این استخر با وسعت نسبتاً زیاد به همت مردم قم بنا شد که تمام آموزش های غواصی، شنا و بلم رانی و کلیه فعالیت‌های یگان دریایی لشکر در آن جا انجام می‌شد. استخر لشکر یادآور خاطرات مردان ایثار است و همه جان بازی‎های فرزندان مکتبی این سرزمین که خود را برای شهادت آماده می‎کردند و بر آیه شریفه «و اعدّو لهم ما استَطَعتم من قُوّه» عمل نموده و مصداق «اِنّ الله یُحبّ الذین یقاتلون فی سبیله صَفّاً کانّهم بُنیان مرصوص» بودند.

حمام:
به همت هیئت امنای پادگان به خصوص پدر بزرگوار شهیدان زین الدین، با جمع آوری کمک های مردمی و خیرین شهر مقدس قم، یک حمام بزرگ ۴ ضلعی با ۳ سالن بزرگ و ۱۳۰ دوش و ۱ رختکن بزرگ ساخته شد که رزمندگان لشکر بعد از کارزار از این حمام استفاده می کردند.
از نکات جالب این حمام این است که وقتی از ارتفاع بالا به ساختمان حمام نگاه شود، شکل یک کشتی دیده می شود.

کارخانه یخ:
این کارخانه با همت و تلاش مدرسه فیضیه قم بنا شد که مصرف یخ لشکر را کاملا تامین می کرد و مازدا یخ ها نیز به سایر یگان ها داده می شد و همچنین لشکر ۱۷ از مردم بومی منطقه غافل نبود و با شرایط مناسبی بخشی از این یخ ها را در اختیار آن ها قرار می داد.

قبور به جا مانده:
در بخشی از پادگان آثار به جا مانده از قبوری به چشم می خورد که روزی مناجاتگاه رزمندگان لشکر ۱۷ بود. بچه هایی که به غیر از حسینیه، در نیمه های شب نماز شب هایی با حال و هوای عجیب می‌خواندند. آن ها به خاطر این که با خدای خودشان حسابی خلوت کنند با دست های خود این قبور را کنده بودند و شب ها برای ادای نافله و تزکیه نفس، بهترین لحظات عمر را خود را رقم می زدند.
هنوز که هنوز است قبور اطراف حسینیه را می‌توان در زمین این پادگان یافت.

اولین دیدگاه را بفرستید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

جستجو در اخبار و مطالب سایت

سبد خرید

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.